سرگشتگی ها

به یک دست شکر پاشنده و به دیگر دست زهر کشنده !

aporia — Sun, 20 Jul 2008 19:17:03 GMT

جهانا سراسر فسونی و بازی نه با کس بمانی نه با کس بسازی

چو ماه از نمودن ، چو خار از پسودن به گاه ربودن چو شاهین و بازی

چو زهر از چشیدن چو چنگ از شنیدن چو باد از بزیدن چو الماس گازی

چو عود قماری و چون مشک تبت چو عنبر سرشته یمان و حجازی

به ظاهر یکی بیت پر نقش آزر به باطن چو خوک پلید و گرازی

یکی را نعیمی یکی را جحیمی یکی را نشیبی یکی را فرازی

یکی بوستانی براگنده نعمت بر این سخت بسته بر آن مهر بازی

همه آزمایش همه پر نمایش همه پر درایش چو کرک طرازی

هم از بست شه مات شطرنج بازان تو را مهره داده به شطرنج بازی

چرا زیرکانند بس تنگ روزی چرا ابلهانند بس بی نیازی ؟

چرا عمر طاووس و دراج کوته چرا زاغ و کرکس زید در درازی ؟

صد و اند ساله یکی مرد غرچه چرا شصت و سه زیست آن مرد تازی ؟

اگر نه همه کار تو باژگونه چرا آنکه ناکس تر او را نوازی ؟

جهانا همانا ازین بی نیازی گنهکار ماییم و تو جای آزی

اجازه بدید !

aporia — Thu, 10 Jul 2008 17:06:18 GMT

شیراز جدا از زیبایی ها و عمق و غنای پراکنده و درخشش های زودگذر ماه و سالش ، به شهری ملال آور برای یک انسان روشنفکر تبدیل شده است . فقر فرهنگی مردم این دیار که اتفاقا به اشتباه با توهم آداب دانی وفرهنگ پروری در آمیخته است، فضا را برای هر گونه تنفس خلاقانه و آگاهی بخش غبارآلود و نامناسب کرده است . تبلیغات دولتی پیرامون چندین چهره خودفروخته که اتفاقا چیزهایی هم به نام شعر و قصه می نویسند و ظرفیت بالای مردم در باور پذیری هر آنچه که زمامداران دوست دارند به گوششان برسانند ، وضعیتی فاجعه آمیز به بار آورده است . در این میان اگر هم تک و توکی برنامه فرهنگی به ظاهر مستقل هم برگزار شود ، چیزی نیست جز صحنه مانور تعدادی پیرمرد ناخوش احوال شاعر نمای چاچول باز ( که تا دلت بخواهد هم عکس یادگاری با شاملو و آتشی و دولت آبادی و ... دارند ) و تعدادی خانم های بی سواد آویزان از سر و کول این حضرات که معمولا نقش مجری برنامه ها ، مجلس گرم کن، ابزار دست گرمی و... را به عهده می گیرند . از همه مهمتر این جماعت نسوان همان عنصر آری گو و تایید کننده ای هستند که آن شخصیت های حاضر در عکس های یادگاری پیش گفته برای احساس وجود ، بدان نیاز دارد . جالب اینکه این افراد حتی به عیش وحال در فضاهای خصوصی خود قانع نیستند و نیاز به تماشاچی دارند حتی اگر گاو میش باشد ( به قول نیچه ) .

{ آدم یاد آن لطبفه ای می افتد که اسلاوی ژیژک نقل کرده بود : یه بار یه ترکه دچار کشتی شکستگی می شه و سر از یه جزیره متروک در میاره . اونجا به تنها موجود زنده دیگری که تو جزیره اقامت داره روبرو می شه : سیندی کرافورد ـ هنرپیشه زن خوشگل ـ ، و طبیعتا اولین کاری به ذهنشون می رسه سکسه ( که این هم خودش حکایتی است ) . خلاصه بعد از اینکه کارشون تموم می شه ،‌کرافورد از ترکه می پرسه که آیا به طور کامل ارضا شده یا نه ؟‌ پاسخ منفی است ، هنوز یه کار باقی مونده : کرافورد مجبور می شه لباس مردونه بپوشه ، سبیل بذاره و به شکل یکی از دوستای ترکه در بیاد . سپس ترکه سراغ این دوست بیاد و بهش بگه :‌ می دونی امروز چه اتفاقی واسه من افتاد ؟ - چه اتفاقی ؟ - من امروز با سیندی کرافورد سکس داشتم ! }

نیاز به شخص ثالث ، نیاز به تایید دیگری بزرگ !

در شیراز اکثر افراد توهم خود نابغه پنداری دارند : یکی فکر می کند تمام جهان منتظر داستانی هستند که دیشب نوشته است ، دیگری فکر می کند که سال گذشته در اوکراین برایش بزرگداشت گرفته اند و میلان کوندرا هم در آن مجلس درباره اش حرف زده ! و یکی هم به گمانش خیام زمانه است و ...

آیا عامل اصلی این همه توهم و روان پریشی ،‌ توسعه نیافتگی فرهنگی – اقتصادی است ؟ آیا فقر مطالعه و عدم آشنایی با جریان شتابنده و توانمند تفکر در دنیای امروز است ؟

به هر حال یکی از ملزومات این همه خود نابغه پنداری این است که افراد به شدت نسبت به یکدیگر ستیزه جو ، بدبین و حسود باشند ، چراکه بعید به نظر می رسد که یک شهرستان نه چندان توسه یافته ، همزمان جایی برای این همه نابغه داشته باشد !

2- نقطه مقابل این فضایی که تصویر کردم ، فعالیت چشمگیر و پربار گروهی از نویسندگان و مترجمان خوش فکر موسوم به حلقه رخداد( مراد فرهادپور، امید مهرگان ، صالح نجفی ، امیر آریان ، شهریار وقفی پور و ...) در تهران است که آخرین کارشان تحت عنوان جلد دوم کتاب رخداد به تازگی منتشر شده است .این افراد با وجود پرکاری و حضور مستمر ، همیشه سطح و کلاس کاری خود را حفظ می کنند و اتفاقا آدمهای بی ادعا و فروتنی هستند . خیلی راحت می توان با آنها ـ لااقل چندتایی شان که من می شناسم ـ حرف زد و تبادل نظر کرد و چیز یاد گرفت .

دید گسترده ، ردیابی و طرح موضوعات اساسی مورد نیاز ما در این جامعه ، انتقاد از خود و دل سپردن به تلاش و تکاپو برای کشف حقیقت از مهم ترین ویژگی های فعالیت آنهاست .

در کارهای این گروه ، با وجود تاکیدی که بر مساله سوژه و نقش دوران ساز آن می شود ، سوژه ( به معنای سوژه نویسنده آن مقالات ) زور نمی زند که فقط خودش دیده شود ، زور نمی زند که بواسطه عکس های یادگاری اش شناخته و مطرح شود ، بلکه سعی می کند پایش را یک قدم از کادر بیرون بگذارد تا اجازه دهد تصویر دیگری ( حقیقت ، متن ، اندیشه یا ادبیات ) تمام و کمال منعکس شود :

Let him defeat tiamat , constrict her breath and shorten her life , so that for future people , till time grows old , she shall be far removed , not kept here , distant forever . ( Enuma Elish, 27)

تحقق یک وعده

aporia — Sat, 17 May 2008 20:42:18 GMT

اینجا اولا ترجمه ای از یک ترانه گروه RadioHead ارائه می دهم که تقدیم می کنم به الف . م که چنین ترجمه هایی از من می خواست و ثانیا ترجمه دو ترانه از استاد لو رید که مخصوصا اجرای مشترک او به همراه دیوید بووی ، پاواروتی ، بوریس اسپرینگستین و ... جذابترشان هم کرده است ( این دو تا هم تقدیم می شود به ف. ت که گذشته ها را همیشه خاطره انگیز تر می کند )

"حماقت " از آلبوم Kid A (2000)

کی تو سنگره ؟

اول زن ها و بچه ها

و اول بچه ها

و بچه ها

آنقدر می خندم تا سرم بره

آنقدر می بلعم تا از هم بپاشم

تا از هم بپاشم

تا من ...

کی تو سنگره ؟

خیلی چیزها می بینم

به قدر کافی نمی بینم

تو نمی بینی شون

آنقدر می خندم تا سرم بره

اول زن ها و بچه ها

و اول بچه ها

و بچه ها

من اینجا زنده ام

همه چیز ، همه وقت

اینجا من زنده ام

همه چیز ، همه وقت

عصر یخبندان در راه است

بگذارید همه جا رو بپام

بگذارید همه جا رو ...

عصر یخبندان در راه است

بگذاریدش دم تیر

بگذاریدش ...

ما وحشی نیستیم

این فقط یه اتفاقه

اتفاق

ما وحشی نیستیم

این فقط یه اتفاقه

اتفاق

من اینجا زنده ام

همه چیز ، همه وقت

اینجا من زنده ام

همه چیز ، همه وقت

اولین گروه از آن بچه ها ...

و اما لو رید :

aporia — Sat, 17 May 2008 20:41:15 GMT

1- روز کامل

چه روز کاملی !

نوشیدن سانگریا در پارک

و کمی بعد

هوا که تاریک شد

به خانه می رویم .

چه روز کاملی !

حیوانات در باغ وحش می چرند

کمی بعد

یک فیلم ، و بعد خانه .

آه ، چه روز کاملی بود

خوشحال بودم که آنرا با تو می گذراندم

آه ، چه روز کاملی

تو باعث می شدی که ادامه بدهم

چه روز کاملی !

مشکلات رهایمان کردند

آخر هفته مال خود ما بود

چه با صفا !

چه روز کاملی !

باعث می شدی خودم را فراموش کنم

گمان می کردم کسی دیگرم ، انسانی خوب

آه ، چه روز کاملی !

خوشحال بودم که آن را با تو می گذرانم

آه ، چه روز کاملی !

فقط تو باعث می شدی که ادامه بدهم

درست همانچه را که می کاری ، برداشت می کنی

2- این لحظه جادویی

این لحظه جادویی

متفاوت و بی سابقه

اما مثل باقی لحظه ها

تا وقتی که تو را بوسیدم

وقتی این اتفاق افتاد

حیرت زده شدم

با نگاهی به چشمانت

فهمیدم که تو هم حس کردی

شیرین تر از شراب

لطیف تر از نیمه شب تابستان

هر چه می خواهم دارم

تا وقتی که تو را تنگ در آغوش دارم

این لحظه جادویی

هنگامی که لبهایت به لبهایم نزدیک است

برای ابد طول خواهد کشید

برای ابد ، تا پایان زمان .

آه ، آه ، آه

شیرین تر از شراب

لطیف تر از نیمه شب تابستان

هر چه می خواهم دارم

تا وقتی که تو را تنگ در آغوش دارم

این لحظه جادویی

هنگامی که لبهایت به لبهایم نزدیک است

برای ابد طول خواهد کشید

برای ابد ، تا پایان زمان .

آه

این لحظه جادویی !‌

در باب همه چیز !

aporia — Fri, 21 Dec 2007 15:14:18 GMT

اسلاوی ژیژِک در مقدمه یکی از کتابهایش ، لطیفه جالبی نقل کرده است :

در یک کلاس حیوان شناسی در دانشگاه ، از دانشجویان خواسته می شود که مقاله ای درباره فیل بنویسند .

دانشجوی فرانسوی مقاله ای می نویسد با این عنوان قابل حدس : " در باب عادات جنسی فیل : به سوی پسافیل شناسی "

دانشجوی آلمانی مقاله ای جامع و مبسوط می نویسد تحت عنوان " مقدمه ای درشرح کتابشناسی مربوط به مطالعه فیل "

دانشجوی امریکایی مقاله اش را تحت عنوان " پرورش فیل هایی بهتر و بزرگتر " ارائه می کند و نهایتا دانشجوی یهودی عنوان مقاله خود را می گذارد " فیل و مساله یهود " !

این لطیفه ، باورهای معمول در مورد کلیشه های رایج شخصیتی اقوام مورد بحث را پیش فرض قرار می دهد :

اشتغال ذهنی فرانسوی ها به سکس

سختکوشی آلمانی ها در تدقیق مسائل

روحیه پراگماتیستی و گاه منفعت طلبانه آمریکایی

و نهایتا خود درگیری ( self – absorption ) یهودیان .

و در گام بعدی مضحک بودن خصلت انعکاسی بعضی مقالات و اسیر بودن آنها در دام تکرار مکررات را بر ملا می سازد . اینکه هر موضوعی در جهان باید الزاما به سیاق مباحث همیشگی به مساله یهود بازگردد (حتی فیل شناسی ! ) و نویسنده هم به همین دلیل و با در دست داشتن تنها یک ابزار به خود حق بدهد که در باره همه چیز اظهار نظر کند : از مبحث ترجمه آثار مارکس در ایران تا مرگ یک شاعر وابسته به حاکمیت تا موسیقی راک تا بازار نشر و گرانی های جامعه و ...

2)
مشابه همین وضعیت مضحک را ما در رسانه های فرهنگی ایران ( مطبوعات ، سایت های ادبی – فرهنگی و ... ) مشاهده می کنیم . مثلا اینکه عده ای با عمده کردن یکی از گزاره های فلان اندیشمند و به کار گیری آن در تمام مقالات و صحبت هایشان ( و جالب اینکه خیلی هم صحبت می کنند) و صرفا برای اینکه در تمام نشریات حضور داشته باشند ، شروع می کنند به نوشتن درباره همه چیز در ژورنالیستی ترین و فرصت طلبانه ترین شکل ممکن . نتیجه آنکه تمام مباحث را از درون تهی و بی معنا می کنند و با تبدیل کردن همه چیز به مدی زود گذر و سطحی ، جای هرگونه تفکر جدی و هدفدار را تنگ می کنند .

یک نمونه از این دست برخوردها را در نوشته های یکسال اخیر یکی از دوستان قدیمی، امیر احمدی آریان ،می بینیم . ایشان با مطالعه موردی آرای لکان و شارح خلاق او ژیژک ، موتیف شکاف و حفره را دست گرفته است و با آن به جان تمام رمان ها ، کتاب ها ، ترانه ها و مرده ها افتاده است . او در تمام نقد هایش می گوید که ما باید در فضای شکاف میان فلان چیز و فلان چیز حرکت کنیم و حفره ها را پیدا کنیم . این فلان چیز ها را البته موضوع مقاله او تعیین می کند . اگر موضوع کتاب مورد بحث در باره حافظ و بازخوانی او باشد ، این شکاف ، شکاف بین سنت و مدرنیته خواهد بود و اگر رمانی ازیک نویسنده آمریکای لاتین باشد ، شکاف مورد نظر ، بین خیال و واقعیت قابل کشف است و اگر هم مساله محسن نامجو باشد:

«نامجو کسی است که با موسیقی سنتی آشناست، نامجو ترک‌ها و حفره‌های موسیقی سنتی که همیشه استادان موسیقی سنتی سعی در پنهان کردن آن دارند را می‌شناسد. او این پرده را کنار می‌زند و روی این شکاف‌ها دست می‌گذارد. »

( به نقل از سخنرانی امیراحمدی آریان در نشستی با محوریت محسن نامجو !)

3 )
به هرحال این معضلی است که در فضای فرهنگی این سالها روز به روز در حال گسترش است و فقدان فضایی برای انتقاد از نوشته های عده ای که در معدود نشریات با ارزش ایران به شکلی کاملا رفاقتی جمع شده اند و آثار یکدیگر را چاپ می کنند ، کار را سخت تر هم می کند .

تازه اشکالی که در این نوشته مطرح شد اشکالی جزئی است وگرنه نوشته های این دوستان پر از اشکالات روش شناختی و ساختاری است که بررسی آنها مجالی جداگانه می طلبد .

ترجمه ترانه اي از radiohead از آلبوم ok computer

aporia — Mon, 22 Oct 2007 10:16:18 GMT

برازنده ، ‌شاد

برازنده ، شاد ، بسيار سازنده ، آسوده ، زياد نمي نوشد .

با تمرينات منظم ژيمناستيك ، سه روز در هفته .

برخورد خوب با همكاران ، همراه با تساهل .

خوب مي خورد ، شام مايكروويو و چربي اشباع شده كمتر .

يك راننده خوب صبور ، يك ماشين ايمن ، بچه روي صندلي عقب ماشين لبخند مي زند .

خوب مي خوابد ، كابوس ندارد ، پارانويا ندارد .

مواظب تمام حيوانات هست ، با فشار آب عنكبوت ها را توي گودال نمي اندازد .

با دوستان قديمي اش در تماس است ، هميشه از يك نوشيدني لذت مي برد .

مرتبا حسابش را در بانك چك مي كند .

علاقمند به علاقمندي ها ، خواهان عشق اما نه درگير آن .

حشرات را نمي كشد و آب جوش روي مورچه ها نمي ريزد .

ماشينش را كارواش مي برد ، خصوصا يكشنبه ها و از تاريكي شب و سايه هاي روز نمي ترسد .

درست گام بر مي دارد ، آرام و حساب شده ، شانس فرار ندارد .

مشغول ، علاقمند ، اما ناتوان است .

يك عضو سرسپرده و آگاه جامعه است ، پراگماتيست است نه ايده آليست .

جلوي جمع گريه نمي كند ، كمتر مريض مي شود .

هنوز ماچ هاش با آب دهان همراه است ، كمتر چون گربه اي خطاكار تهي مغز و عصباني است.

در زمستان يخبندان رانندگي مي كند و مي تواند به ناتواني بخندد .

كاملا شاد ، برازنده و سازنده ، يك خوك در قفس آنتي بيوتيك ها .

ترجمه : فرشید فرهمندنیا

بعد از ظهرهاي نويسنده غير وابسته

aporia — Wed, 08 Aug 2007 19:08:30 GMT

1
ايشمايل ريد يكي از برجسته ترين و خلاق ترين چهره هاي ادبيات آفريقايي ـ آمريكايي پس از نسل بزرگاني چون رالف اليسون ، اميري باراكا و ساموئل دالني محسوب مي شود .
او در سال 1938 در تنسي به دنيا آمد اما در بوفالوي نيويورك بزرگ شد . در جواني به علت احتياجات مالي ، تحصيلات را رها كرد و بدون كسب مدرك به دنبال كار رفت . او پس از مدتي توانست به عنوان خبرنگار در هفته نامه امپاير استار مشغول به كار شود و همزمان براي برنامه هاي راديوي محلي ، گزارش تهيه مي كرد اما بعد از انجام مصاحبه اي با مالكوم ايكس ، رهبر جنبش سياهان ، از اين كار اخراج شد.
ايشمايل ريد در فعاليت هاي ادبي و سياسي گسترده اي مشاركت داشته است ، از جمله عضو اصلي كارگاه نويسندگي سايه (Umbra) ـ تشكل نويسندگان سياهپوست ـ بود كه هدف آن پي ريزي نوعي زيبايي شناسي سياه عنوان شده بود .
ايشمايل ريد خاطرات اين مرحله پرجنب و جوش از زندگي خود را در كتابي به نام شرووتايد در نيواورلئان قديم ( 1978) نقل كرده است .
حوزه فعاليت هاي نوشتاري وي بسيار گسترده است و از شعر و رمان و نمايشنامه تا مقالات سياسي و سفرنامه و اپرا را در بر مي گيرد . او بارها نامزد وبرنده جوايز مهمي چون پوليتزر و جايزه ملي كتاب آمريكا بوده است .

2
ايشمايل ريد ، اولين رمان خود را با نام نعش كش هاي نويسنده غير وابسته در سال 1967 منتشر كرد . اين رمان اثري بسيار متفاوت و هوشمندانه بود كه به نوعي بيانيه ادبي نويسنده محسوب مي شد .
بسيار گفته شده است كه مشخصه آثار ريد ، بكارگيري هجو و پارودي و به چالش گرفتن قراردادهاي مرسوم ادبيات است ، اما ريد نشان داده است كه اين هجو و كنايه ها را حتي مي توان در مورد سنت ادبي سياهان نيز به كار برد و بدون مصلحت جويي با ادبيات برخورد كرد. كما اينكه اولين رمان ريد ، هجويه اي است از رمان معروف مردنامرئي اثر نويسنده شهير سياهپوست ، رالف اليسون .
نعش كش هاي نويسنده غير وابسته ، ماجراي فردي به نام بوكا دوپي دوك است كه در كشوري به نام هري سام كه تحت حاكميت ديكتاتوري به نام هري سام قرار دارد ، انقلاب به راه مي اندازد .
به نظر ايشمايل ريد ، نويسنده خوب ، در نهايت نويسنده اي آزاد و مستقل است و نمي توان او را در طبقه بندي هاي رايج گنجاند . او حتي خودش را هم ريشخند كرده است و مجموعه شعري دارد به نام شاعر منفعل (1978) كه در آن مواضع خود را با ديدي انتقادي و هجو آميز مورد بررسي قرار داده است .
جسارت و افشاگري هاي ريد ، به مذاق خيلي ها خوش نمي آيد ، چه سفيدپوستان افراطي و چه سياهان محافظه كار .
او در دو كتاب دو ها و سه هاي هولناك (1982) فراگير شدن حرص و طمع عمومي و نژادپرستي دوره ريگان و نيز برتري طلبي جريان بنيادگراي سفيد پوست مسيحي را مورد انتقاد قرار داده است و از سوي ديگر در كتاب تهويه رختشويخانه كثيف (1993) عليه جريان هاي محافظه كار و يا كينه جويانه سياهان افشاگري كرده است .
با اين احوال ، جاي واقعي ايشمايل ريد كجاست ؟ آيا او را مي توان در سنت ادبي سياهان قرار داد ؟ يا او منتقدي است كه هيچ حد ومرزي نمي شناسد ؟

3
به هر حال ، ريد يكي از سرسخت ترين مبارزان عليه كانون هاي اقتدار سفيد پوستان و سلطه يكجانبه زيبايي شناسي آنها است . چرا كه نقش سياهان در شكل گيري ادبيات كلاسيك آمريكا همواره ناديده گرفته شده است .
او از مفهومي به نام سياهي سياهي ( blackness of blackness ) ياد مي كند . مفهومي كه قابل تعريف و طبقه بندي نيست و نمي توان آن را صرفا بر اساس رنگ پوست و چهره تعيين كرد . به نظر ريد ، عنصر سياهي ، سرشت نفوذپذير و تركيبي هويت و تجربه آمريكايي را نشان مي دهد .
مفهوم ديگر مورد نظر ايشمايل ريد ، زيبايي شناسي هودو ايسم جديد ( Neo hoodooism ) است .
او اين مفهوم را استعاره اي از درك و دريافت خود از ادبيات مي داند و آن را در مقابل مدل هاي يهودي ـ مسيحي مسلط بر ادبيات آمريكا قرار مي دهد .
هودو يا وودو ، سنت بومي و آييني آفريقايي است كه مبناي آن ، شهود ، جادو و غيب گويي است و اين همان نگرشي است كه استعمارگران همواره با خردگرايي جزمي و نظامي گري به سراغش رفته اند .
در اكثر آثار ايشمايل ريد ، ردپاي هودوايسم جديد را مي توان يافت . اما شايد مهم ترين تجلي آن ، در بزرگ ترين و عجيب ترين رمانش ، يعني اوراد جادويي ( 1972) باشد .
درون مايه اين رمان كه خود تركيبي است از ژانرهاي تخيلي ، ماجرايي ، كارآگاهي ، همان هودو و جادوي سياه و از سايه بيرون آوردن نغمه ها و نگاه هاي مخفي سياهان در حاشيه مانده مي باشد .
ريد با بهره گيري از همان طنز و پارودي هميشگي و فولكلور غنايي فرهنگ آفريقايي ، چنان با مهارت عناصر و ماجراهاي ناجور و غيرهمزمان را هماهنگ و همزمان مي كند كه حاصل كار اثري جادويي و حيرت انگيز از آب در مي آيد .
شيفتگان اين رمان ، آن را اثري انقلابي ، سرزنده و ساختارشكني پيكارسك هاي پر ماجرا مي دانند و به عنوان طليعه نوعي آگاهي عميق نسبت به كهن الگوهاي اسطوره اي سياهان آن را ستايش مي كنند و در مقابل منتقدان آن ، مي گويند كه اين رمان هذيان هاي يك ذهن آشفته است .
فردريك جيمسون اين رمان را بسيار تحسين كرده است و معتقد است كه هدف ريد ، مبارزه از طريق تاكيد بر تصادف ، خودانگيختگي و غريزه است كه تنها راه ابرازشان ، ايجاد موقعيت هاي تصادفي و احتمالات بي شمار و عدم قطعيت است .
جيمسون پايان باز ( يا بي پاياني ) اغلب رمان هاي ايشمايل ريد را نيز از همين زاويه بررسي مي كند اما مايكل كوك نويسنده كتاب ادبيات آفريقايي ـ آمريكايي در قرن بيستم معتقد است كه اين بي پاياني ، نشان دهنده حس ترديد حاكم بر آثار ريد است و دو رگه بودن او ، سرچشمه اين ترديد و دودلي است .
اميري باراكا گفته است كه ايشمايل ريد ، سنت ادبي سياهان را به كار مي گيرد تا همزمان آن را نفي كند و ارتقا بخشد ، پس كار او را مي توان همان متغير ( changing same ) ناميد .
به هر حال رمان اوراد جادويي ،‌ اين سمفوني رنگارنگ ادبي ، ساختارشكني تمدن غرب و حافظه فرهنگي ـ ادبي اش محسوب مي شود :
به آنها نگاه كن ! درست به آنها نگاه كن ! كه اينطور در اين مسير جست خيز مي كنند . در اين مسير كه من ، عضلات من ـ سنگ ـ ، ستون فقرات من ـ گچ ـ ، كمر من ـ كاغذ هاي رنگي ـ ، مانند يك ارباب كر ولال ايستاده بودم. اگر من نتوانم برقصم ، هيچ كس نمي تواند .
( اوراد جادويي صفحه 32)

4
يكي ديگر از رمان هاي موفق ايشمايل ريد ، دو دستگي در يلوبك راديو ( 1969) است .
اين رمان شرح ماجراهاي يك گروه سيرك سيار در اروپاي قرون وسطي است . قهرمان داستان ، پسربچه اي است به نام لوپ گارو كه سياهپوستي باهوش و ماجراجوست . او و ساير اعضاي گروه سيرك ( يك تبليغات چي سيرك ، يك خرس رقصنده 86 كيلويي و ... ) در جستجوي رييس گروه كه گم شده است ، عازم شهر يلوبك راديو مي شوند . باز هم شخصيتي به نام هودو ـ وودو در اين گروه وجود دارد كه شاهزاده اي است از نيواورلئان كه جادوگري بلد است و او را از كليسا بيرون انداخته اند (اشاره اي شايد به خود ايشمايل ريد ) .
آنها پس از رسيدن به آن شهر ، در مي يابند كه رييسشان مرده و از درختي آويزان شده است . جنازه او را به خاك مي سپارند و در شهر اقامت مي كنند ، اما به زودي مي فهمند كه همه بزرگسالان از اين شهر رفته اند و شهر در كنترل بچه هاست .
ضدقهرمان داستان ، دراگ گيبسون ، آب شهر را با موادي روانگردان مسموم كرده است كه باعث مي شود مردم از كودكانشان بترسند و فرار كنند و شهر را به گيبسون تسليم كنند .
لوپ گارو و دوستانش با با هجوي تمام عيار وارد اين ماجرا مي شوند و با گيبسون مقابله مي كنند .
ريد در اين رمان نيز ، بي معنايي نژادپرستي و آسيب هاي ناشي از طبقه بندي جوامع به حاشيه و متن را مورد تاكيد قرار مي دهد .

ترجمه من از دو ترانه system of a down

aporia — Mon, 28 May 2007 08:04:18 GMT

Chop Suey
------------
Wake up,
Grab a brush and put a little (makeup),
Grab a brush and put a little,
Hide the scars to fade away the (shakeup)
Hide the scars to fade away the,
Why'd you leave the keys upon the table?
Here you go create another fable

You wanted to,
Grab a brush and put a little makeup,
You wanted to,
Hide the scars to fade away the shakeup,
You wanted to,
Why'd you leave the keys upon the table,
You wanted to,

I don't think you trust,
In, my, self righteous suicide,
I, cry, when angels deserve to die, Die,

Wake up,
Grab a brush and put a little (makeup),
Grab a brush and put a little,
Hide the scars to fade away the (shakeup)
Hide the scars to fade away the,
Why'd you leave the keys upon the table?
Here you go create another fable

You wanted to,
Grab a brush and put a little makeup,
You wanted to,
Hide the scars to fade away the shakeup,
You wanted to,
Why'd you leave the keys upon the table,
You wanted to,

I don't think you trust,
In, my, self righteous suicide,
I, cry, when angels deserve to die
In my, self righteous suicide,
I, cry, when angels deserve to die

Father, Father, Father, Father,
Father/ Into your hands/I/commend my spirit,
Father, into your hands,

Why have you forsaken me,
In your eyes forsaken me,
In your thoughts forsaken me,
In your heart forsaken, me oh,

Trust in my self righteous suicide,
I, cry, when angels deserve to die,
In my self righteous suicide,
I, cry, when angels deserve to die

ترجمه : فرشيد فرهمند نيا
-----------------------------------------------

< chop suey : نوعي غذاي ژاپني >

بلند شو
قلم مو را بردار و يك كمي ( آرايش كن )
قلم مو را بردارو يك كمي
زخمها را پنهان كن تا محو شود ( لرزه ها )
زخمها را پنهان كن تا محو شود
چرا كليدها را روي ميز جا گذاشته اي ؟

اينجا تو داري افسانه اي ديگر مي سازي
تو مي خواستي
قلم مو را برداري و يك كمي آرايش كني
تو مي خواستي
زخمها را پنهان كني تا محو شود لرزه ها
تو مي خواستي
چرا كليدها را روي ميز جا گذاشته اي
تو مي خواستي

من فكر نمي كنم تو اعتماد كني
به خودكشي اخلاقي ( هاراگيري ) من
من مي گريم وقتي فرشتگان مستحق مرگند

بلند شو
قلم مو را بردار و يك كمي ( آرايش كن )
قلم مو را بردارو يك كمي
زخمها را پنهان كن تا محو شود ( لرزه ها )
زخمها را پنهان كن تا محو شود
چرا كليدها را روي ميز جا گذاشته اي ؟

اينجا تو داري افسانه اي ديگر مي سازي
تو مي خواستي
قلم مو را برداري و يك كمي آرايش كني
تو مي خواستي
زخمها را پنهان كني تا محو شود لرزه ها
تو مي خواستي
چرا كليدها را روي ميز جا گذاشته اي
تو مي خواستي

من فكر نمي كنم تو اعتماد كني
به خودكشي اخلاقي ( هاراگيري ) من
من مي گريم وقتي فرشتگان مستحق مرگند

پدر پدر پدر پدر
پدر با دستهاي تو من روحم را نيايش مي كنم
پدر با دستهاي تو ...
چرا فراموشم كرده اي ؟
در چشمهايت فراموشم كرده اي
در فكرهايت فراموشم كرده اي
در قلبت فراموشم كرده اي

من فكر نمي كنم تو اعتماد كني
به خودكشي اخلاقي ( هاراگيري ) من
من مي گريم وقتي فرشتگان مستحق مرگند

Toxicity
---------
Conversion, software version 7.0,
Looking at life through the eyes of a tire hub,
Eating seeds as a past time activity,
The toxicity of our city, of our city,

New, what do you own the world?
How do you own disorder, disorder,
Now, somewhere between the sacred silence,
Sacred silence and sleep,
Somewhere, between the sacred silence and sleep,
Disorder, disorder, disorder.

More wood for their fires, loud neighbors,
Flashlight reveries caught in the headlights of a truck,
Eating seeds as a past time activity,
The toxicity of our city, of our city,

New, what do you own the world?
How do you own disorder, disorder,
Now, somewhere between the sacred silence,
Sacred silence and sleep,
Somewhere, between the sacred silence and sleep,
Disorder, disorder, disorder.

New, what do you own the world?
How do you own disorder, disorder,
Now, somewhere between the sacred silence,
Sacred silence and sleep,
Somewhere, between the sacred silence and sleep,
Disorder, disorder, disorder.

When I became the sun,
I shone life into the man's hearts,
When I became the sun,
I shone life into the man's hearts.

ترجمه : فرشيد فرهمندنيا

مسموميت
-----------------

استحاله ويرايش هفتم نرم افزار
نگريستن به زندگي با چشماني از جنس تيوپ چرخ
دانه خوردن همچون كاري پر قدمت
مسموميت شهرما شهرما

حالا تو به كدام جهان تعلق داري ؟
به كدام بي نظمي بي نظمي
حالا جاهايي بين سكوت مقدس
سكوت مقدس و خواب
جاهايي بين سكوت مقدس و خواب
بي نظمي بي نظمي بي نظمي

چوبهاي بيشتري براي آتش آنها همسايه هاي پر سر و صدا
خيالات پرتو برق آسا در نوربالاي كاميون
دانه خوردن همچون كاري پر قدمت
مسموميت شهرما شهرما

حالا تو به كدام جهان تعلق داري ؟
به كدام بي نظمي بي نظمي
حالا جاهايي بين سكوت مقدس
سكوت مقدس و خواب
جاهايي بين سكوت مقدس و خواب
بي نظمي بي نظمي بي نظمي

وقتي من خورشيد شدم
زندگي را بر قلبهاي مردم مي تابانم

وقتي من خورشيد شدم
زندگي را بر قلبهاي مردم مي تابانم